Springbokke klop All Blacks 33-26 in ‘n onvergeetlike tweede toets in Kaapstad.
Deur Johan Maree, Nuusflits se sportfotograaf
KAAPSTAD – As jy Saterdagmiddag by DHL Stadion ingestap het, het jy dit onmiddellik gevoel. Die spanning. Die verwagting. Die trots.
Die reën het weggebly, maar die Kaapse atmosfeer het sommer in emmers geval.
Voor ‘n uitbundige skare van 56 589 het die Springbokke presies gelewer wat hul ondersteuners ná verlede week se teleurstelling in Johannesburg wou sien: karakter, intensiteit, vasberadenheid en uiteindelik ‘n 33-26-oorwinning oor die All Blacks. Daarmee het Suid-Afrika die vier-toetsreeks op 1-1 gelyk getrek.
En in die middel van dit alles was ‘n speler wat die Kaapse skare besonder na aan die hart lê – Cheslin Kolbe.
Kolbe het met sy energie, vaardigheid en aanvallende dreiging ‘n reusebydrae tot die Springbokke se oorwinning gelewer. Sy terugkeer na die beginspan was presies die inspuiting wat Suid-Afrika nodig gehad het.
‘n Stadion wat leef
Dit was egter nie net die spelers wat die middag onvergeetlik gemaak het nie.
Die oomblik toe die Springbokke die veld betree, het DHL Stadion ontplof. Duisende ondersteuners in groen en goud het gesing, geskree en hul span van die eerste minuut af gedra.
Daar was ‘n gevoel dat iets besonders aan die gebeur was. Die Kaapse ondersteuners het hul deel gedoen – en nóg meer.
Die geraas het aangehou wanneer die All Blacks probeer aanval het en elke Springbok-aanval is met ‘n golf van verwagting begroet. Wanneer Suid-Afrika momentum gekry het, het die stadion behoorlik geskud.
Die reën het dalk weggebly, maar die atmosfeer het jou in die gesig gespat.
‘n Ander Bokspan
Van die begin af was dit duidelik dat hierdie nie dieselfde Springbokspan was wat ‘n week tevore in Johannesburg verloor het nie.
Die Bokke het hul geleenthede beter benut, punte geneem wanneer dit saak gemaak het en die All Blacks vir lang tye onder druk gehou.
Siya Kolisi het weer met sy kenmerkende leierskap die span vorentoe gelei, terwyl Malcolm Marx ‘n belangrike rol in die fisieke en verdedigende stryd gespeel het.
Daar was ook twee besondere mylpale. Pieter-Steph du Toit het sy 100ste toets vir Suid-Afrika gespeel, terwyl Ox Nché sy 50ste Springbokverskyning gemaak het. Du Toit het daarmee die 11de Springbok geword om 100 toetse te haal.
Maar Kolbe het telkens die Kaapse skare op hul voete gehad. Met sy vermoë om uit feitlik niks iets te skep, sy spoed, werktempo en bereidwilligheid om die All Blacks se verdediging aan te vat, het hy weer gewys waarom hy een van die gevaarlikste spelers in wêreldrugby is.
Lees ook: Kolbe keer terug na die plek waar sy rugbyreis begin het
All Blacks slaan terug
Nieu-Seeland het egter nooit gaan lê nie. Selfs toe Suid-Afrika beheer begin neem het, het die All Blacks bly terugveg en die Bokke in die slotfase onder ernstige druk geplaas.
Dit was juis hier waar hierdie Bokspan gewys het dat hy uit Johannesburg geleer het.
Waar geleenthede ‘n week tevore verlore gegaan het, was Suid-Afrika hierdie keer meer klinies. Die verdediging was vir groot dele van die wedstryd uitstekend en die Bokke se dissipline was merkbaar beter.
Toe die All Blacks in die laaste minute nog ‘n kans kry om die wedstryd om te keer, het Cameron Hanekom met ‘n uiters belangrike omkeerbesit vorendag gekom. Dit het Suid-Afrika uiteindelik in staat gestel om die wedstryd dood te maak en die oorwinning te verseker.
Toe die eindfluitjie blaas, het ‘n reusegolf van verligting en vreugde deur DHL Stadion getrek.
Suid-Afrika 33. Nieu-Seeland 26. Die Springbokke het teruggeslaan.
Die All Blacks het die eerste toets van die reeks gewen. Die Springbokke het die tweede een gevat. Die reeks staan nou 1-1 met nog twee toetse oor.
Maar Saterdag in Kaapstad was meer as net ‘n oorwinning. Dit was ‘n herinnering aan wat rugby in Suid-Afrika beteken.
Dit was groen en goud. Dit was trots. Dit was spanning. Dit was drama.
En dit was ‘n stadion wat nooit opgehou glo het nie.