Betaalde siekteverlof word oor ’n driejaarsiklus bereken. Werknemers wat vyf dae per week werk, is gedurende dié siklus op ’n minimum van 30 dae betaalde siekteverlof geregtig, terwyl werknemers wat ses dae per week werk, op 36 dae geregtig is.
Volgens die kommissie vir versoening, bemiddeling en arbitrasie (KVBA/CCMA) word die verlof binne elke driejaarsiklus bereken volgens die aantal dae wat ’n werknemer normaalweg oor ’n tydperk van ses weke sou werk. ’n Werknemer kan gedurende die eerste ses maande van diens een dag betaalde siekteverlof neem vir elke 26 dae wat gewerk is. Daarna kan die werknemer die aantal dae wat hy of sy normaalweg in ses weke sou werk, gedurende elke driejaarsiklus as siekteverlof gebruik.
’n Werkgewer kan ’n geldige mediese sertifikaat vereis vir twee dae of langer aaneen afwesig, of indien daar meer as twee keer binne agt weke afwesigheid was. Indien die werknemer nie die vereiste mediese sertifikaat indien nie, kan die werkgewer weier om die werknemer vir die betrokke siekteverlof te betaal. ’n Ernstige siekte of besering kan in sekere omstandighede tot ontslag lei, maar elke geval moet op sy eie meriete beoordeel word.
Werkgewers moet eers bepaal of die werknemer se onvermoë om te werk tydelik of permanent is. Waar die onvermoë tydelik is, moet die werkgewer onder meer die erns van die toestand ondersoek en die werknemer ’n geleentheid gee om sy of haar omstandighede te verduidelik. Indien ’n werknemer waarskynlik vir ’n onredelike lang tyd afwesig sal wees, moet alternatiewe tot ontslag oorweeg word. As die onvermoë permanent blyk te wees, moet die werkgewer ook ondersoek instel na moontlike alternatiewe werk of die redelike aanpassing van die werknemer se pligte of werksomstandighede. Indien geen toepaslike opsie beskikbaar is nie, kan ontslag in sekere gevalle geregverdig wees.
Die KVBA wys verder daarop dat werknemers wat tot die werkloosheidsversekeringsfonds (WVF) bydra, onder sekere omstandighede vir siektevoordele kan kwalifiseer. Werkgewers behoort ook spesiale aandag te gee aan werknemers wat tydens hul werk beseer is of ’n werkverwante siekte opgedoen het.
