INTERNASIONAAL. – Dit is vanjaar 40 jaar sedert die kernramp op 26 April 1986 by die Tsjernobil-kernkragsentrale die wêreld geskok het. In die vroeë oggendure het ’n roetine-toets vinnig handuit geruk en geëindig in die grootste kernongeluk in die geskiedenis, wat destyds in die Sowjetunie plaasgevind het, in wat nou Oekraïne is.
Die ontploffing is veroorsaak deur ’n kombinasie van ernstige ontwerpfoute in die reaktor en menslike foute. Dit het gelei tot die vrystelling van groot hoeveelhede radioaktiewe materiaal in die atmosfeer, wat oor groot dele van Europa versprei het.
Volgens die Europese Kommissie sal die ware dodetal waarskynlik nooit presies vasgestel kan word nie. Na raming is sowat 350 000 mense in die jare ná die ramp hervestig, terwyl ongeveer 600 000 sogenaamde “likwidateurs” hul lewens in gevaar gestel het om die ramp te help beheer en opruim.
Vier dekades later bly Tsjernobil ’n radioaktiewe uitsluitingsone, maar ook ’n onbedoelde toevlugsoord vir wildlewe. Die vernietigde Reaktor 4 is intussen verseël onder ’n massiewe beskermingstruktuur, wat ontwerp is om verdere radioaktiewe lekkasies te voorkom.
Die gebied word steeds deur nuwe uitdagings in die gesig gestaar, insluitend onlangse militêre aktiwiteite en voortgesette ekologiese veranderinge.
Bronne: Europese Kommissie, World Nuclear News
